Hoe herken je een spraakapp?

De meeste apps die beloven dat je Duits leert, trainen je oog. Een gat, vier woorden, verder. Dat voelt als vooruitgang, omdat het getal stijgt. Een app waarmee je Duits leert, herken je eraan dat de vooruitgang ongemakkelijk is: je moet een zin opgeven voordat het getal verandert.

Ik maak inmiddels een grove indeling. Lijst-apps. En apps waarin een microfoon de standaardmanier is, niet een extra knop onder ‘meer’. DeutschSprechen hoort voor mij in de tweede categorie. Niet omdat elke functie spreekt. Maar omdat spreken de manier is en de kaarten ernaast liggen, niet andersom.

Drie vragen voor je de app installeert

Ten eerste: kan ik een zin hardop laten horen zonder eerst een abonnement te kopen? Als de stem achter de kassa wacht, is het een kassa met ‘taaloefening’ als uithangbord. Ten tweede: zijn er mensen, of alleen een machine? Beide hebben hun plaats. Alleen de machine wordt op een gegeven moment bekrompen. Alleen de mensen, zonder opwarmen, is voor velen op de eerste dag te luid. Ten derde: hangen de woorden aan zinnen? Naakte paren ben ik tegen donderdag alweer vergeten.

Een taalpartner-app die deze drie vragen doorstaat, mag blijven. De rest mag er mooi uitzien en toch verdwijnen.

Wat er hier concreet ligt

Taalgroep zonder camera-verplichting. Videogroep, als je gebaren wilt zien. Bijeenkomst voor een afspraak met wachtwoord. Online lijst voor iemand die je kent. AI met rol, foto, debat, situatie, zonder tokenwinkel. Optioneel een eigen sleutel op het apparaat. Kaarten met meer dan vijfduizend voorbeeldzinnen, vegen, SRS. Widget met actuele woorden en het aantal dat je nog moet leren. Uitspraak met microfoon. Radio, podcast, muziek. Het leven in Duitsland en grammatica van A1 tot B2 als oefening, niet als officieel examen.

Je hoeft dit niet allemaal in de eerste week te doen. Je moet beseffen dat de zin een plek heeft.

Wat ik niet meer als criterium gebruik

Sterren in de store, op zichzelf. Een gladde interface. „Gamification“ die me beloont voor het openen. Ik kijk of ik na vier dagen een zin kan zeggen die ik op de eerste dag nog niet kende. Als de app alleen maar langer openstond, heeft ze mijn tijd gehad, niet mijn Duits.

Duits leren via de tekst in de app is goedkoop. Duits spreken in de achtste minuut is de test. Open de app, zeg een kennismakingszin, sluit hem weer. Als dat al mislukt bij de registratie, weet je genoeg.

Het chat-overzicht: Sohbet. Waarom de kern is: de zin uitspreken.

Gebruik daarna niet vijf apps tegelijk

Eén om te spreken, de kaarten in dezelfde app, zodat de woorden uit de groep een vaste plek hebben. Twee apps die hetzelfde hardop willen, maken van de avond een administratieve klus. Ik heb dat geprobeerd. De zinnen zijn in geen van beide blijven hangen.

De test over vier dagen

Dag één: een kennismakingszin, hardop, dan dicht. Dag twee: acht kaartjes, waarvan twee hardop, één keer naar de widget kijken. Dag drie: dezelfde vorm in de AI, rol of situatie, vijf wisselingen. Dag vier: de zin in de taalgroep, camera uit als je die niet wilt. Als er na dag vier geen zin meer over is die je zou herkennen, heeft de app je avond verpest en je Duits niet. Zoek dan verder. Een app om Duits te spreken die deze test doorstaat, mag je houden, ook al klinkt de tekst in de app store alledaags.

Wat ik niet meer vergelijk: animaties, streaks, ranglijsten. Wat ik wel vergelijk: of het woord uit de groep de volgende ochtend op een kaart staat, samen met de zin die je hebt gezegd. SRS haalt het terug. Een lijst-app ernaast maakt er twee waarheden van. Eén is genoeg.

DeutschSprechen is mijn antwoord op de drie vragen, geen ranglijst. Als je de vragen anders beantwoordt, kies dan een andere app. Als je ze zo beantwoordt, begin dan met een zin, niet met de lijst met functies.