Woorden meenemen zonder de kaarten kwijt te raken

Woorden exporteren klinkt als opruimen. Meestal is het een verhuizing. Een nieuw toestel, een kapot scherm, de angst dat er achthonderd kaartjes in een oude mobiel zitten. Woorden importeren is de andere kant op: een lijst die je al hebt, moet in DeutschSprechen terechtkomen zonder dat je hem hoeft over te typen. Woordenschat opslaan betekent hier een bestand, geen gevoel.

De kaartjes staan op het apparaat. Dat is de bedoeling. Het betekent ook: als het apparaat weg is en je geen bestand hebt, zijn de zinnen weg. Ik exporteer voordat ik de mobiel doorgeef. Niet elke avond. Vóór de overstap.

Wat er in het bestand zit

Niet alleen het woord en de vertaling. De voorbeeldzin die je hebt gezegd, hoort erbij, anders importeer je slechts labels. „opstaan“ zonder „Ik ben om zeven uur opgestaan“ is morgen weer een label. De notitie, als je die had. Het niveau in het SRS, voor zover het bestand dat bevat. Kijk in de handleiding na wat het huidige bestand werkelijk bevat, voordat je een oude back-up als volledig beschouwt.

Exporteren is geen back-up in de cloud van de app. Het is jouw bestand. Sla het op waar je het terug kunt vinden. Niet in een chat die je over drie maanden niet meer hebt.

Importeren zonder dubbele kaarten als hobby

Een lijst uit een andere app mag erin. Leer daarna niet alles in één keer. Acht kaarten die moeten worden herhaald, zoals altijd. Het importeren is geen nieuwe cursus. Het is een stapel die vanaf morgen gewoon aan de beurt is. Wie op de importavond tweehonderd nieuwe woorden wegveegt, heeft tegen donderdag een hekel aan de lijst.

Controleer tien kaartjes steekproefsgewijs. Klopt de zin? Klopt de taal? Duits blijft de taal die je hebt geleerd. De interface kan een andere zijn. Als het bestand de richting heeft omgedraaid, merk je dat bij tien kaartjes sneller dan bij achthonderd.

Wat ik niet exporteer om het te ‘delen’

Geen persoonlijke voorbeeldzinnen in een groep plaatsen, alleen maar omdat het bestand dat kan. De zin ‘Ik ben ziek, omdat …’ is jouw zin. Woorden opslaan is voor jou, voor het volgende apparaat, niet voor een openbare lijst. Als je een kaartenset voor je werk wilt samenstellen, schrijf de zinnen dan zo op dat je ze hardop zou voorlezen. De rest blijft lokaal.

SRS, één-drie-zeven-dertig-negentig, hangt aan de kaarten, niet aan het bestand op tafel. Na het importeren één keer openen, het aantal dat aan de beurt is bekijken, acht maken, sluiten. De widget geeft het aantal pas betrouwbaar weer als je de app daarna normaal gebruikt en de widget is ingesteld via de app-instellingen.

De werkwijze: Exporteren en importeren. Waar de gegevens staan: lokaal.

Voordat je van apparaat wisselt

Exporteren. Sla het bestand op een plek op die je zonder het oude apparaat kunt openen. Nieuw apparaat, inloggen, importeren, tien kaartjes controleren, widget opnieuw instellen. Maak de bibliotheek niet opnieuw aan, want op het eerste gezicht lijkt deze leeg. Hij lijkt leeg voordat het importeren voltooid is. Wacht even. Lees dan de ene kaart die aan de beurt is hardop voor, zodat je weet dat de zin is meegekomen.

Woorden exporteren duurt een halve minuut. Woorden importeren ook. De avond erna is de normale stapel, geen feestje vanwege het bestand.

Als het bestand ouder is dan je geheugen

Geloof dan niet alles. Lees tien kaartjes hardop voor. De voorbeeldzin die je niet meer bedoelt, gaat eruit of wordt vervangen voordat hij de stapel vult. Het opslaan van woordenschat redt het werk. Het redt niet elk slecht kaartje van een jaar geleden. Ik verwijder degene waarbij ik zelf haperen tijdens het voorlezen, omdat de zin nooit van mij was. Daarna acht die aan de beurt zijn, net als elke andere dag. Ik stel de widget opnieuw in als het apparaat nieuw is. Eerst de app-instellingen, opslaan, dan het kader. Anders hangt er een leeg vakje en doet het alsof de import mislukt is.

DeutschSprechen bewaart de kaarten op het apparaat. Het bestand is je verhuisdoos. Eén keer inpakken, voordat de oude mobiel weg is. Dan weer acht kaarten, niet achthonderd.