Punten openen deuren, niet de mond

Boven in DeutschSprechen staat een getal. Punten in de app. Ze zien eruit als een valuta, en precies daar begint het misverstand. Het is geen abonnement. Het is geen stapel tokens waarmee je de microfoon kunt uitschakelen. Je kunt afzonderlijke kamers openen. De gang blijft vrij.

Videogroepen en vergaderingen vragen soms meer dan de spraakgroep. Dat staat op de kaart voordat je op de knop drukt. Lees het goed door. Zonder abonnement betekent hier: niemand verkoopt je een niveau, en de AI raakt niet uitgeput door een tegoed. Punten zijn de zeldzame uitzondering voor sommige deuren.

Wat het getal is

Belonde video’s, vaak met een daglimiet, kunnen het verhogen. Je hoeft jezelf dat niet aan te doen om te kunnen spreken. Als je geen punten wilt uitgeven, neem je de spraakgroep, de kaarten, de uitspraak, de vier AI-modi. De zin wacht niet op het getal. Het aantal wacht op kamers die erom vragen.

Geen winkel ernaast. Geen pakket dat de herhaling 's nachts blokkeert. SRS, één-drie-zeven-zeendertig-negentig, geeft niets om de punten. Kaarten die je moet halen, blijven staan, of het aantal nu hoog is of op nul staat.

Wat ze niet zijn

Geen lidmaatschap. Geen personage. Een laag cijfer betekent niet dat je slecht leert. Het betekent dat je vandaag deze ene deur niet neemt, als de kaart een prijs laat zien. Wie daar een nederlaag van maakt, heeft de app verward met een spel.

Een eigen Gemini- of OpenAI-sleutel is iets anders. Die blijft op het apparaat. Het is geen puntenpakket en geen toeslag. Wie geen sleutel inlegt, oefent de modi toch.

Voordat je op de knop drukt

Lees de kaart. Bekijk de prijs. Beslis. Kies de spraakgroep als je mensen wilt en de videogroep vandaag iets kost. Ga alleen naar een bijeenkomst als je de afspraak echt wilt en de prijs op de kaart oké is. Open niet vijf kamers omdat het aantal hoog is. Eén kamer, één zin die je al in je eentje hebt gezegd.

Zonder abonnement voor de microfoon blijft de eigenlijke regel gelden. De punten hangen daar niet aan vast. Ze hangen aan sommige deuren in de chat. Wie beide door elkaar haalt, zoekt daarna een betaalmuur die op de verkeerde plek niet bestaat, en ziet de prijs over het hoofd die op de juiste kaart staat.

De Kılavuz hierover: punten. Wat ‘gratis’ verder betekent: geen premium.

Een normale avond met nul punten

Acht kaarten. Twee luid. Eén rol, vijf wissels, vasthouden en loslaten. Taalgroep, één zin, de camera speelt helemaal geen rol. De widget toont ’s ochtends het verschuldigde bedrag, niet je puntenrekening. Zo ziet het oefenen van Duits eruit als het getal bovenaan laag is. Niets daarvan is geblokkeerd.

Als het getal hoog is

Dan wordt het geen vast programma. Eén kamer die je vandaag nodig hebt, niet vijf, omdat het „kan“. Videogroep, als gebaren ontbreken en de prijs op de kaart in orde is. Bijeenkomst, als de afspraak vaststaat. Daarna is het afgelopen, ook al staan er nog punten bovenaan. Het is toegestaan om ze te laten liggen. Ze vervallen niet als moraal. Ze zijn een deur, geen verplichting.

Ik controleer de kaart elke keer opnieuw. Een oude blogzin is geen prijs. Zonder abonnement blijft de kern: kaarten, stem, taalgroep, de vier modi. Punten in de app staan ernaast, zichtbaar, beperkt. Wie ze verwart met een tokenwinkel, zoekt een kassa die niet voor de microfoon staat. De zin kost je adem. Dat is het dure deel, en dat neemt niemand je af. Acht kaarten blijven acht kaarten, of het getal erboven nu schittert of niet.

DeutschSprechen laat punten in de app kamers openen. Je mond open je zonder die punten. Als een latere kaart anders geprijsd is, geldt de kaart in de app, niet deze alinea. De kern blijft: de zin heeft geen kassa ervoor.