Wyjmowanie znanych słów ze stosu

Znane słowa to te, z którymi zdanie brzmi poprawnie, a nie te, których tłumaczenie rozpoznałeś. W stosie przeszkadzają, gdy pojawiają się co trzeci dzień, a ty po prostu je przesuwasz, nie wypowiadając ani słowa. Archiwum jest dla nich odpowiednim miejscem. Kartki pozostają zachowane. Po prostu nie przeszkadzają już. Usunięcie byłoby innym gestem, a żałuję go, gdy tylko znów potrzebuję tego słowa przy okienku.

Archiwizuję powoli. Słowo, które trzykrotnie wypowiedziałem na głos i poprawnie, w różnych dniach. Nie dwadzieścia w jedną niedzielę, bo chcę „posprzątać” stos.

Kiedy słowo jest opanowane

Zdanie przykładowe padło na głos. W grupie językowej lub samodzielnie, nie tylko w twojej głowie. „Znam to” podczas przesuwania to przycisk służący do tego, a on kłamie, gdy naciskasz go z niecierpliwości. Wtedy karta wraca za późno albo jest uznana za znaną i brakuje jej, gdy jej potrzebujesz. Lepiej jeszcze raz. Powtórka nie jest wadą. To właśnie o ten odstęp chodzi w SRS: jeden dzień, trzy, siedem, trzydzieści, dziewięćdziesiąt. Znane słowa mają tę drogę już za sobą.

Jeśli nie masz pewności, zostaw kartkę w stosie. Niepewność i archiwizacja to luka.

Archiwum to nie cmentarz

Możesz odzyskać to, co odłożyłeś zbyt wcześnie. Słowo z pracy, którego nagle znów brakuje, wraca z archiwum do stosu, z tym samym zdaniem. Nie wpisuj tego od nowa, jeśli nadal tam jest. Karty są cierpliwe. Twój nastrój porządkowania – nie. Dlatego nie archiwizuj wszystkiego, co wydaje się łatwe. To, co w poniedziałek wydaje się łatwe, we wtorek może zniknąć podczas rozmowy telefonicznej.

Liczba do zarchiwizowania w widżecie maleje, gdy archiwizujesz uczciwie. Powinna maleć, bo kartki są na swoim miejscu, a nie dlatego, że chcesz upiększyć licznik. Ładny licznik z pustymi ustami to stara kłamstwo.

Co pozostaje w stosie

Wszystko, co przepisałeś w tym tygodniu. Wszystko, co zawiera dźwięk, który wciąż sprawia trudności. Wszystko, czego zdania nie potrafisz ułożyć bez spojrzenia na fiszkę. Nie są to znane słowa, nawet jeśli tłumaczenie wygląda na łatwe. Aktualne słowa do nauki na widżecie mogą właśnie takie być. Od trzech do siedmiu. Reszta zbioru pozostaje w aplikacji, niewidoczna na ekranie, widoczna w stosie, dopóki jest aktualna.

Tak znajdziesz archiwum: znane słowa. Jak działają odstępy czasowe: SRS.

Raz w tygodniu, a nie każdego wieczoru

Przejrzyj pięć kart, które od miesiąca wymawiasz bez zacięć. Przenieś do archiwum, gdy zdanie naprawdę będzie opanowane. Potem przestań. Nie przerabiaj połowy stosu tylko dlatego, że widżet pokazuje dużą liczbę. Duża liczba to praca, a nie bałagan. Osiem z nich dzisiaj na głos. Resztę jutro. Znane słowa to ten mały stosik na skraju, a nie cel, jakim jest opróżnienie stosu. „Opróżnienie” to nie niemiecki. „Opróżnienie” to uporządkowane urządzenie.

Czasami wyjmuję kartę, którą odłożyłem zbyt wcześnie. To nie jest krok wstecz. To jest zdanie, którego brakowało przy przycisku. Z powrotem do stosu, raz na głos, potem w normalnych odstępach. Nie archiwizuj od razu, tylko po to, by liczba pozostała mała. Liczba może rosnąć, jeśli w zdaniu są luki. Może się zmniejszać, gdy zdanie jest dopracowane. Oba przypadki to ten sam przycisk, tylko w różne dni. Kartoteki wybaczają tę poprawkę. Nie wybaczają jednak usuniętego słowa, bo najpierw trzeba je utworzyć na nowo, często bez starego zdania przykładowego. Pięć kart w tygodniu, a nie pięćdziesiąt. Reszta pozostaje do nadrobienia i zostanie wypowiedziana. Dzisiaj osiem, na tyle głośno, żebyś się usłyszał. Ten ładny licznik może poczekać.

DeutschSprechen pozwala ominąć znane słowa, nie tracąc ich przy tym. Dowód dostarczasz za pomocą zdania, a nie samego przycisku.