Włącz mikrofon: najpierw posłuchaj, potem sam spróbuj
Ćwiczenie wymowy w języku niemieckim
Wymowa rzadko zawodzi z powodu słuchu. Zawodzi dlatego, że usta nigdy same nie wydały tego dźwięku. W tekście rozpoznajesz litery J i Y. Przez telefon pada niewłaściwa. Ćwiczenie wymowy niemieckiej oznacza zatem: słuchanie, powtarzanie, a potem zabranie zdania gdzieś, gdzie ktoś czeka.
W DeutschSprechen znajduje się to na stronie poświęconej wymowie. TTS odczytuje tekst. Mikrofon jest dla ciebie. Informacja zwrotna nie jest świadectwem i nie trafia jako ocena do urzędu. Jeszcze raz. Ta sylaba, która się potknęła. Nie cały rozdział na karę.
Kolejność, której już nie odwracam
Najpierw głos aplikacji. Raz, powoli. Potem ja, nie jednocześnie, bo inaczej się nie słyszę. Potem jeszcze raz aplikacja, jeśli nie jestem pewien, czy tylko mi się wydawało, że usłyszałem ten dźwięk. Shadowing w tym samym oddechu brzmi jak nadmierna pracowitość i często jest tylko hałasem. O jedno zdanie później brzmi to czysto.
Emoji się nie wymawia. Kto chce się nimi bawić, jest w złym ćwiczeniu. Litery, cyfry, krótkie zdanie. To jest materiał.
Trzy powtórzenia, potem koniec
Piąte powtórzenie tej samej sylaby staje się uciążliwe. Wystarczą trzy czyste. Potem inna sylaba albo koniec. Mikrofon pozostaje tylko uprawnieniem w urządzeniu, a nie publicznością. Jeśli brakuje uprawnienia, nie słychać dźwięku, a ty szukasz błędu w wymowie, choć to było tylko ustawienie. Najpierw sprawdź, potem ćwicz.
Co naprawdę opanujesz w ciągu jednego wieczoru
Nie alfabet aż do litery Z. Cztery dźwięki, które mylisz, plus jedna liczba, plus jedno zdanie, w którym występują obie te rzeczy. „To kosztuje…” z liczbą, która była błędna. Następnego dnia ta sama cena, a nie nowy temat, bo poprzedni był krępujący. Krępujące sytuacje to tutaj materiał do pracy.
Początkujący i dzieci korzystają z tych samych kategorii. Dzieci tylko w obecności osoby dorosłej w pomieszczeniu. Aplikacja nie zwraca na to uwagi. Ty jednak tak, albo ktoś obok dziecka.
Z mikrofonu do czatu
Zdanie, które było przed mikrofonem, trafia do grupy językowej. Nie jakieś odważniejsze. Jeśli w grupie wymyślisz nowy dźwięk, ćwiczenie poszło na marne. Aplikacja do wymowy ma sens tylko wtedy, gdy dźwięk zmienia przestrzeń. W przeciwnym razie jest tylko lustrem.
Sztuczna inteligencja z dużym przyciskiem to punkt pośredni: przytrzymaj, mów, puść. Odsunięcie ręki przerywa nagranie. Pięć zmian, a potem kartki z dwoma słowami. SRS je przywraca, nawet jeśli uważasz, że wymowa jest już „gotowa”. Rzadko jest gotowa. Często jest jednak na porządku dziennym.
Głośność i szacunek
Słuchawki. Nie głośnik w pociągu. Inni nie zapisali się na kurs. Ciche ćwiczenie jest dozwolone. Niewyraźne ćwiczenie tylko po to, by było cicho – nie. Lepiej trzy wyraźne zdania w pokoju niż dwadzieścia wymamrotanych w drodze.
Droga do celu prowadzi przez mikrofon. To, jak A1 zaczyna z tym pracę, zależy od zapoznania się, co już jest wystarczająco trudne.
Granica
Ćwiczenie wymowy niemieckiej nie poprawia się dlatego, że ćwiczysz dłużej bez przerwy. Poprawia się, ponieważ ten sam dźwięk pojawia się przez trzy dni, a czwartego dnia jest częścią zdania. Mikrofon niemiecki to narzędzie. To ty jesteś powtórką.
Gdy dźwięk w grupie znów się załamuje
To się zdarza. Dźwięk, który brzmiał dobrze, gdy byłeś sam, załamuje się, gdy tylko ktoś zaczyna słuchać. Nie zaczynaj od nowa. Powtórz to samo zdanie jeszcze raz, krócej, bez wstępnego wyjaśnienia. „Dwanaście euro.” Pauza. Potem całe zdanie. Kto przeprasza, ćwiczy przeprosiny, a nie dźwięk. Karta z tym zdaniem pozostaje w stosie. Za trzy dni pojawi się ponownie, nawet jeśli dzisiaj byłeś na siebie zły. Gniew nie jest interwałem SRS.
Wieczorem zapisuję słowo, które mi nie wyszło, a nie diagnozę. „ch”, a nie „moja wymowa jest beznadziejna”. Następnego ranka słowo to pojawia się w widżecie, gdy nadejdzie jego kolej. Jedno spojrzenie, osiem kart, mikrofon właśnie dla tego jednego słowa. Potem zamykam.
DeutschSprechen mówi jako pierwszy. Ty powtarzasz za nim. Tego wieczoru nie trzeba nic więcej.